«Ώσπου ο βαρκάρης να φανεί», ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Μάνο Ελευθερίου
«Ώσπου ο βαρκάρης να φανεί» — ένα τραγούδι για την ποίηση, τη μνήμη και τις ατέλειωτες συνομιλίες της ψυχής. Στίχοι του Ανδρέα Καπανδρέου εμπνευσμένοι από το έργο και τη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, αφιερωμένοι στη μνήμη του.
Τους στίχους υπογράφει ο Ανδρέας Καπανδρέου, ο οποίος εμπνέεται από την ποιητική παρακαταθήκη και τον στοχαστικό κόσμο του Μάνου Ελευθερίου, δημιουργώντας ένα έργο αφιερωμένο στη μνήμη του. Μέσα από εικόνες γεμάτες συμβολισμούς, ποιητικές αναφορές και υπαρξιακές αναζητήσεις, οι στίχοι ξεδιπλώνουν μια φανταστική συνάντηση με τον μεγάλο δημιουργό, μια συνομιλία για την ποίηση, τη ζωή, τις αυταπάτες και τη δύναμη της τέχνης να μας λυτρώνει και να μας ανατρέπει.
Η εικόνα δύο ανθρώπων που συζητούν κάτω από τη σελήνη, μπροστά σε μια σκακιέρα και στο φως ενός κεριού, γίνεται η αφετηρία ενός ποιητικού διαλόγου που μοιάζει να υπερβαίνει τον χρόνο. Η ποίηση αναδεικνύεται ως καταφύγιο ψυχής, ως πράξη ελευθερίας και ως δύναμη που ενώνει τη μνήμη με το παρόν, τον άνθρωπο με το θείο, το εφήμερο με το αιώνιο.
Τη μουσική και την ενορχήστρωση υπογράφει η Μαρία Κούβαρου, πλαισιώνοντας με τη μουσική της ευαισθησία τον λόγο και την ατμόσφαιρα του τραγουδιού. Ο Γιώργος Γρηγορίου Κινέζος ερμηνεύει το έργο, αναδεικνύοντας τη στοχαστική του διάσταση και το συναισθηματικό βάθος των στίχων.
Στην ηχογράφηση συμμετέχουν η Αγγελίνα Κωνσταντίνου στο βιολοντσέλο και η Στέλλα Ζιοπούλου στο βιολί, ενώ η Μαρία Κούβαρου συνοδεύει στο πιάνο. Την παραγωγή, τη μίξη και το mastering ανέλαβε ο Παναγιώτης Τσαππής.
Το τραγούδι «Ώσπου ο βαρκάρης να φανεί» είναι μια μουσική συνάντηση λόγου και ήχου, μια πρόσκληση να σταθούμε για λίγο απέναντι στα ερωτήματα που δεν βρίσκουν εύκολες απαντήσεις και στις συζητήσεις που, όσο βαθιές κι αν είναι, μοιάζουν να μην ολοκληρώνονται ποτέ.
Γιατί κάποιες κουβέντες δεν τελειώνουν με το ξημέρωμα. Συνεχίζονται μέσα μας, μέχρι εκείνη τη στιγμή που ο χρόνος, η μοίρα ή το άγνωστο θα φέρουν τον βαρκάρη στην κοντινή ακτή.
YouTube:
Στίχοι: Ανδρέας Καπανδρέου
Μουσική & Ενορχήστρωση: Μαρία Κούβαρου
Ερμηνεία: Γιώργος Γρηγορίου Κινέζος
ΩΣΠΟΥ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ ΝΑ ΦΑΝΕΙ
Στη μνήμη Μάνου Ελευθερίου
Ας ήταν να καθόμασταν στον ίσκιο της Σελήνης
με τη σκακιέρα ανοιχτή μπροστά σ’ ένα κερί.
Το αιώνιο το αίνιγμα να ακούσω πως το λύνεις
«να ζει κανείς ή να μην ζει μιαν άχαρη ζωή».
Να συζητάμε ατέλειωτα μέχρι να ξημερώσει
μα του νησιού οι κόκορες όλοι θα έχουν σφαγεί.
Θα λέμε πως η ποίηση μπορεί να μας λυτρώσει
μόνο όταν βγαίνει απ’ τη ψυχή και φέρνει ανατροπή.
Θα ψιθυρίζεις ποιήματα που λήγουνε σε ρίμες
στίχους που θα καθήλωναν άγγελο και θνητό.
Τριγύρω θα φτερούγιζαν μαλαματένιες μνήμες
αυτές που μας ενώνουνε μαζί με τον θεό.
Μα κάπου την κουβέντα μας θα αφήσουμε στη μέση
αφού για να τελειώσουμε δεν φτάνει μια ζωή.
Κι όλες τις αυταπάτες μας κανείς δεν θα αναιρέσει
ώσπου ο βαρκάρης να φανεί στην κοντινή ακτή.
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Αγγελίνα Κωνσταντίου, βιολοντσέλο
Στέλλα Ζιοπούλου, βιολί
Μαρία Κούβαρου, πιάνο
Παραγωγή - Μίξη – Mastering: Παναγιώτης Τσαππής
.jpg)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου