Κάθε φιλί μια λέξη από τον Παντελή Κυραμαργιό | Νέο τραγούδι

Κάθε φιλί μια λέξη (Όνειρο μέσα σε όνειρο)
Παντελής Κυραμαργιός & Μαργαρίτα Αμαραντίδη

Στίχοι - μουσική: Παντελής Κυραμαργιός

Έχεις νιώσει ποτέ

…σαν «σ’ αγαπώ» που έμεινε μόνο σκέψη;

...σαν γράμμα που δεν δόθηκε και έμεινε διπλωμένο στο συρτάρι;

Ξέρεις πως είναι

...να φεύγει κάποιος και μαζί του να παίρνει όλες τις απαντήσεις που περίμενες;

...να αναρωτιέσαι τώρα ποιος θα σου μάθει την ξένη γλώσσα της αγάπης;

Πού πήγαν όλα όσα δεν πρόλαβαν να συμβούν; Όλα όσα δεν ειπώθηκαν;

Μήπως έχουν μείνει στα ρούχα του; Στις φωτογραφίες που δεν μιλάνε; Στις νύχτες που ακόμα τον φωνάζεις;

Ο Παντελής Κυραμαργιός και η Μαργαρίτα Αμαραντίδη τα βρήκαν, τα μάζεψαν και τρυφερά τα χώρεσαν σε μια εξομολόγηση που έγινε ποίημα, σε ένα ποίημα που έγινε τραγούδι, σαν συνέχεια της ίδιας ανάσας... που αρνήθηκε να σωπάσει.

Ακούστε το τραγούδι «Κάθε φιλί μια λέξη» και δείτε το video στο YouTube ΕΔΩ

Ακούστε το τραγούδι «Κάθε φιλί μια λέξη» με το ποίημα

«Όνειρο Μέσα Σε Όνειρο» και δείτε το video στο YouTube ΕΔΩ

Στίχοι

Μες στη σιωπή κρυμμένα τα βρήκα συνημμένα λόγια που δε σηκώνουν τα χείλη

Η κάθε ανάσα ρήγμα, η μυρωδιά το στίγμα, δέρμα σαν αναμμένο φυτίλι

Ήταν η αγάπη μια ξένη γλώσσα

κι εσύ καρδιά μου μ’ έμαθες τόσα

Κάθε φιλί μια λέξη

Τώρα ο καθρέφτης εσένα δείχνει

Υπάρχουν μες στο βλέμμα μου ίχνη

και ποιος να με πιστέψει

Κάθε φιλί μια λέξη

Οι θύμησες πετούνε μα δεν αποδημούνε μες στο δωμάτιο είσαι κυκλώνας

Άθικτος ο φεγγίτης, κάθε φορά που λείπεις γίνεται η μοναξιά μου αιώνας

Credits

Μουσική - στίχοι: Παντελής Κυραμαργιός

Βιολί: Δημήτρης Καζάνης

Απαγγελία, φωνητικά: Μαργαρίτα Αμαραντίδη

Κιθάρες, πιάνο, μπάσο: Παντελής Κυραμαργιός

Μίξη - Mastering : Κυριάκος Κυριακού

Επιμέλεια video: Kiss the Frog

Ζωγράφος: Γιώργος Λειβαδιωτάκης

Ποίημα

Ήρθες στον ύπνο μου χθες.

Ήταν ένα αργόσυρτο σούρουπο που κρατούσε στα χέρια τη θλίψη αιώνων.

Μέσα απ’ τις οροσειρές του απείρου διέκρινα τη μορφή σου.

Είχες τα μάτια άδεια και μια ηλικία ακαθόριστη.

Ντράπηκα να σου πω ότι έχεις πεθάνει..

Ότι από όσα ονειρευόμασταν τίποτα δεν έχει συμβεί. Κι ούτε πρόκειται…

Τόση απεραντοσύνη να χωράει στο μικρό δωμάτιο που σε συναντώ

κι ένα τόσο δα τίποτα να καταλαμβάνει τις μεγάλες σελίδες τις ιστορίας…

Πώς να το εξηγήσεις αυτό;

Πώς να παραδεχτείς ότι ξεγελαστήκαμε;

Ότι κι εγώ κι οι φίλοι μας πήραμε τους μεγάλους δρόμους που δε βγάζουν πουθενά…

Ότι ερωτεύονται οι άνθρωποι αλλά ύστερα από λίγο ξυπνούν πλάι σε ξένους.

Άρχισα να δωροδοκώ το δειλινό με ψεύτικα γέλια να αργοπορήσει.

Έφτιαξα ένα παραμύθι και αποκοιμηθήκαμε στα σκαλοπάτια του.

Όνειρο μέσα σε όνειρο…

Είδα τον έρωτα μας να στέκεται και να μας χαζεύει ξαπλωμένους.

Στα πόδια του έπαιζαν σαν νεογέννητα κουτάβια τα ποιήματα του Νερούδα, της Πολυδούρη, του Λαπαθιώτη… Ύστερα ξυπνήσαμε. Σε ρώτησα μήπως είχες μαζί σου κάποιο αντίγραφο του σύμπαντος.

Με κοίταξες μ’ ένα βλέμμα που στο βάθος του έσβηναν όλα τα ενδεχόμενα.

Ύστερα σε ρώτησα αν υπάρχουν εκκρεμότητες. Εσένα που έμεινες σε εκκρεμότητα…

Χαμογέλασες και η καμπύλη των χειλιών σου έμοιαζε με βλεφαρίδα του νυχτερινού ουρανού.

Δεν ήθελα να σε κουράσω με τις απορίες μου.

Από τότε που σκοτώθηκες εσύ δεν θέλησες κάτι. Τίποτα απολύτως.

Εγώ όμως σου ζητούσα συνεχώς. Έγραφα τα κεφάλαια της ζωής μου με την απουσία σου.

Έτσι δεν κάνουν πάντα οι ζωντανοί; Χτίζουν στις πλάτες των νεκρών ερήμην τους.

Περιμένουν τα πάντα από αυτούς. Καθοδήγηση, σκοπό, εκπλήρωση…

«Γιατί όλα αυτά;», σκέφτηκα κι αφαιρέθηκα.

Ήρθες στον ύπνο μου μετά από τόσα χρόνια κι εγώ αφαιρέθηκα…

Ώσπου ένα κλαδί φωτός αναρριχήθηκε στο πρόσωπό μου και μου άνοιξε τα μάτια.

Έτρεξα στο παράθυρο και κοίταξα κάτω.

Πότε γέμισε η γειτονιά αδέσποτα; Άνοιξα να μπει αέρας και πετάχτηκε απότομα έξω ένα τραγούδι.

Ένα τραγούδι διασχίζει την πόλη.